Szumy...ciągi...zlepy...chwile ulotne...: A mnie się podoba:):):):)

To miało być na końcu

Nie mam pojęcia, co Bloger zrobił z tekstem. W brudnopisie jest normalna czcionka Tahoma, w wersji oficjalnej jakaś drukowana. Fatalnie to wygląda, ale nie wiem jak to zmienić.

Nie mam oporów nazwać rzeczy „epickimi”, jak mi to określenie akurat pasuje. Słowo „epicki” automatycznie przypisuje się gatunkowi literackiemu. Definicja mówi, że do epiki zaliczamy utwory OPISUJĄCE świat. Opisujące, czyli przedstawiające świat za pomocą bogatego języka. Jest to rozległa narracja, nasycona opisami, plastycznością, dokładnością w prezentowaniu rzeczywistości. I te cechy epiki, według mnie, można z powodzeniem przenieść na różne rzeczy. Kto wie czym charakteryzuje się utwór epicki, ten bez problemów będzie wiedział, co chcę wyrazić przez stwierdzenie np. epicka sukienka (haftowana z mnóstwem ozdobnych detali, bogata kolorystycznie itp.). Przy czym określenie "epicki" użyję raczej, by zobrazować coś jako bogate, rozbudowane, a nie jako wyraz oceniający tak, jak to robi teraz młodzież.

Cieszę się, że wyrazy nabierają nowego sensu, że określają coraz więcej. Bardzo to wzbogaca nasz język. Mowa się zmienia, mowa jest płynna, upieranie się przy skostniałych zasadach, czy znaczeniach danych wyrazów, nie ma sensu.

Natomiast zawsze i niezmiennie jestem zdegustowana, kiedy w tekstach czytam wulgaryzmy, kiedy dany tekst jest pisany bez trzymania się zasad interpunkcji oraz ortografii, kiedy występują w nim jakieś durne zdrobnienia, infantylizmy, idiotyczne neologizmy (tworzone na siłę i pod publikę) oraz „roztrzepana składnia”.

Oczywiście, każdy odbiera świat, jak chce. Jeżeli mu jakiś wyraz nie pasuje, „zgrzyta” w wypowiedziach, to jego broszka. Jeżeli ktoś nadużywa jakiegoś wyrazu, to też jego broszka. I mamy, jak to przeważnie bywa, fifty-fifty.

A na podstawie artykułów, każdy sobie wnioski wyciągnie.

„Epicki neosemantyzm

Ryszard Kuźma, 11 marca 2022

Wśród słów modnych od jakiegoś czasu pojawia się przymiotnik „epicki”. Występuje w tak różnych kontekstach, że wzbudza ciekawość. Epickie są już nie tylko utwory literackie, filmy, ale też spotkania biznesowe, imprezy towarzyskie, rozgrywki sportowe, a nawet buty. Wobec tego, co to słowo znaczy?

Dotychczasowe znaczenie

Zgodnie ze Słownikiem języka polskiego PWN, przymiotnik epicki (greckie epikós) pochodzi od rzeczownika: epika, zaś słowo epika to: ‘jeden z trzech rodzajów literackich (obok liryki i dramatu) obejmujący utwory, których podstawową formę wypowiedzi stanowi narracja’. Wyraz pochodzi od gr. épos – czyli ‘słowo’, ‘poezja epicka’ (w języku francuskim – epique, a w łacińskim – epicus). W słownikuwidnieją jeszcze definicje: poemat epicki – ‘utwór poetycki z wyraziście zarysowaną fabułą, zwykle o jednym wątku’ oraz teatr epicki – ‘jedna z odmian dramatu współczesnego, zrywająca z tradycją realistycznego dramatu mieszczańskiego’.

Przymiotnikowi epicki poza znaczeniem: ‘charakterystyczny dla epiki’ przypisuje się także znaczenie: ‘opisowy, opowiadający’. Doroszewski, definiując ten wyraz, pisze, że: epicki znaczy ‘należący do rodzaju literackiego – epiki, właściwy, charakterystyczny dla epiki, rozlegle ujmujący temat, opisujący, opowiadający’.

Wobec tego nasuwa się pytanie: Jak należy rozumieć sformułowania: „epicka impreza”, „epicki mecz”, „epicki film”, „epicka porażka”, „epickie buty”?

Nowe znaczenia słowa epicki

Zacznijmy od „epickiego filmu”. Jeżeli osobie opisującej film chodzi o to, że stanowi on pełen rozmachu i złożony narracyjnie obraz ukazywanej na ekranie rzeczywistości, to wszystko jest zrozumiałe, ale wątpliwości pojawiają się, gdy z kontekstu wynika, że przymiotnik „epicki” został użyty w znaczeniu: ‘fantastyczny, wspaniały’ lub ‘okropny, druzgocący’.

W sformułowaniach: „epicka impreza”, „epicki mecz”, „epicki film”, „epicka porażka”, „epickie buty” słowo „epicki” oznacza: ‘wyjątkowy, wspaniały, cudowny, fantastyczny, fajny, niesamowity’ lub ‘fatalny, okropny, zły, druzgocący’.

Skąd wzięły się te znaczenia? W jaki sposób istniejący od lat przymiotnik „epicki” uzyskał nowy sens i stał się neosemantyzmem, czyli wyrazem, który otrzymał nowe znaczenie?

Źródło neosemantyzmu

Interesujący nas neosemantyzm „epicki” w polszczyźnie pojawił się pod wpływem języka angielskiego. W angielszczyźnie słowo epic ma szerszy zakres znaczeniowy. Znaczy nie tylko ‘związany z epiką, epicki – opisowy, opowiadający’, ale także ‘imponujący, epokowy, heroiczny, wyjątkowy, spektakularny, totalny, wspaniały, cudowny, fantastyczny’. Prawdopodobnie internauci i miłośnicy gier komputerowych upowszechnili nowe znaczenie przymiotnika epicki pod wpływem sformułowań: epic win i epic fail. Wyrażenie epic win znaczy ‘wielkie, wspaniałe zwycięstwo’, a powiedzenie epic fail (skrót od epic failure) używane jest w znaczeniu ‘totalna porażka, wielka wpadka, katastrofa’. Przy czym warto dodać, że fail to czasownik o znaczeniu ‘nie powieść się, doznać niepowodzenia’. Co ciekawe, angielskie słowo epic już kilkanaście lat temu było przetłumaczone na język polski w nowym znaczeniu. Na przykład tytuł amerykańskiego filmu z 2007 roku „Epic Movie” (w reżyserii Jasona Friedberga i Aarona Seltzera), polscy dystrybutorzy przetłumaczyli jako „Wielkie kino”. Jak pisze Maciej Malinowski, „była to parodia największych przebojów kinowych lat wcześniejszych. Jak widać, już wtedy sięgnięto po słowo epicki w nowej definicji, wcześniej nieznanej”.

Reasumując

Jestem przekonana, że obecnie niektóre neosemantyzmy, na przykład „epicki”, są zbędne, bo mamy wiele polskich słów o charakterze oceniającym. Ale – żeby nie wpaść w zbyt poważny ton – z przymrużeniem oka zatytułowałam ten artykuł „Epicki neosemantyzm”. A odpowiedź na pytanie, co w tym kontekście znaczy słowo epicki (‘wspaniały’ czy ‘fatalny’?), pozostawiam Drogim Czytelnikom. J

Barbara Ellwart”

„„Epicki” to jedno z ulubionych określeń współczesnej młodzieży. Warto wiedzieć, że używany przez nastolatków przymiotnik nie ma nic wspólnego z rodzajem literackim, z którym wiąże go większość użytkowników polszczyzny.

– Dziś w języku młodzieżowym „epicki” znaczy: „niezwykły”, „fantastyczny”, „cudowny”, „godny pozazdroszczenia”. To wyraz bardzo modny i chętnie używany przez młodych ludzi, ale ponieważ dla wielu użytkowników języka przymiotnik ten odnosi się do epiki, czyli rodza-ju literackiego, jego użycie czasem powoduje konsternację – tłumaczy dr hab. Piotr Zbróg, prof. UJK.

Jak dodaje, to pod wpływem języka angielskiego i wyrażenia „epic fail”, odnoszącego się do gier i oznaczającego totalną porażkę, przymiotnik „epicki” poszerzył swoje znaczenie. Dlatego gdy dziś młodzi użytkownicy polszczyzny mówią, że coś jest „epickie”, to raczej nie chodzi im o literaturę, ale o gry i filmy.”

To są gobeliny Fridy Hansen- nazywam je epickimi, bo każdy z nich coś opowiada. Zwarte jest w nich bogactwo barw, detali.

Arrasy wawelskie- te także mogę spokojnie nazwać epickimi. Jakie piękne, rozbudowane opowieści ktoś utkał, jakie bogactwo szczegółów, kolorów, "ruchu".