Listopad sobie leci i szumi dosyć mocnymi wiatrami zachodnimi. Przelatują deszcze, jest stosunkowo ciepło. Na myśl, że za miesiąc i parę dni zacznie przybywać dnia, robi się ciepło na duszy. Szybko przeleci, a potem pójdzie już ku wiośnie. No tak, cała zima jeszcze przed nami, ale te jesienne szarugi się skończą.
Robię sobie przerwy w tkaniu i zajmuję się różnymi innymi robótkami. Ostatnio utkałam kilka mandali „Oko Boga”. Bardzo wciągające zajęcie.
To nie moje, ta mandala akurat jest bardzo trudna. Nie macie pojęcia, jakie skomplikowane Ojo de Dios można utkać, jak się ma wprawę i oczywiście odpowiednią wiedzę na ten temat.
Mandala oko Boga (Ojo de Dios) jest talizmanem rdzennych Indian plemienia Wixarików (Huichol) z Meksyku.
Symbolizuje dar widzenia oraz rozumienia tego co nieznane i dostrzegania ukrytych prawd. Indianie Huichol jak i Indianie Tepehuan wierzyli, że Oko Boga ma magiczną moc dostrzegania tego co jest niewidzialne. W magiczną moc Ojo de Dios wierzyli również mieszkańcy Boliwii oraz plemiona rdzennych Amerykanów w południowo- zachodnich stanach Ameryki Północnej.
Mandale są dedykowane określonym osobom- robi się je po to, by chroniły osobę, dla której mandala jest wykonana.
Najczęściej amulet wykonuje się tak, by miał cztery ramiona, które są odzwierciedleniem ognia, ziemi, powietrza oraz wody, a także symbolizują cztery strony świata.
Tworzenie Ojo de Dios jest traktowane jako forma modlitwy lub intencji wplecionej w kolorowej nitki. Jest to fizyczna reprezentacja modlitwy o zdrowie, szczęście i długie życie.
W hiszpańskich czasach kolonialnych od XVI do XIX wieku Indianie umieszczali Ojo de Dios przy szlakach komunikacyjnych oraz w miejscach pracy.
Początkowo traktowano ten amulet jako narzędzie czysto rytualne, powiązane z czynnością tkania. Kiedy rodziło się dziecko, ojciec splatał centralne oko, a następnie dodawał, co rok, jeden kolor. Tkał tak do momentu, kiedy dziecko skończyło 5 lat. Tradycyjne Ojo de Dios tkane jest z pięciu kolorów: niebieskiego, czarnego, białego, czerwonego oraz fioletowego. Liczba kolorów nie jest przypadkowa.
Niebieski symbolizuje wodę, deszcz, świątynię Lagunę Chapala oraz bóstwo Rapawiyene.
Czarny symbolizuje Ocean Spokojny, Matkę Morza- Tatei Armana oraz samo życie i narodziny (w filozofii Huicholi). Często pleciony w centrum mandali jako źrenica oka.
Biały oznacza chmury, wiatr i czystość. Bywa też łączony z energią przodków.
Czerwony symbolizuje energię, krew oraz boga świętego kaktusa pejotlu- Parietekua.
Fioletowy reprezentuje całą społeczność Huicholi, ich tożsamość, tradycję oraz mistyczną więź z kosmosem.
W Ojo de Dios wplata się również kolory związane z kolorami ziemi.
Żółty symbolizuje światło, ogień, słońce i dobre zbiory.
Zielony odnosi się do roślinności, do uzdrawiającej mocy natury.
Brązowy reprezentuje samą matkę ziemię i glebę.
Współcześni mieszkańcy Meksyku nadal wieszają Ojo de Dios przy drzwiach, w samochodach, w miejscach, gdzie chcą odpędzać negatywną energię.
Tworzą również z Ojo de Dios całe drzewka, umieszczając je w morzu świętym miejscu które Huichiolowie mają w San Balas w Nayarit.
Te piękne talizmany, początkowo rytualne, z biegiem lat stały wielokolorowymi elementami dekoracyjnymi, a ich tkanie jest powszechne oraz bardzo popularne na całym świecie.
Tworzy się je owijając, w określony sposób, kolorowe nitki wokół patyków- ramion (mogą być cztery, ale często bywa ich więcej). Jedne są skromne inne bardzo dekoracyjne, wszystko zależy od inwencji wyplatającego.
Moje talizmany to po prostu kolejna próba stworzenia czegoś nowego, zabawa bez podtekstów magicznych czy religijnych. Kolory dobierałam według mojego widzi mi się albo takie, jakie przedstawiano na tutkach.
Pierwsze moje Ojo de Dios wyszło tak sobie. Dosyć trudno jest na początku ustabilizować ramiona talizmanu i jak się coś przesunie, to potem tak już zostanie.
Drugi na ośmiu ramionach. W środku włóczka z nopkami dała efekt wypełnienia.
Następne tkałam na czterech ramionach i było łatwiej.
Ostatni ma sześć ramion- tu miałam bardzo duży problem z ustabilizowaniem ramion oraz z odległościami plecenia kolorów. Nie dość, że na trudnych do ustabilizowania sześciu ramionach, to jeszcze nici są przeplatane. Trochę dało mi popalić, ale jestem zadowolona.
Ramiona wszystkich talizmanów zakończyłam drewnianymi koralikami, ale można je po prostu opleść nitką, albo nałożyć jeszcze inne końcówki. Ojo de Dios można również ozdabiać chwostami, frędzlami oraz innymi rzeczami.
Oczywiście, że nie są doskonałe, bo to moje pierwsze mandale. Nie mam jeszcze wprawy, ale złapałam o co chodzi w ich tkaniu i to jest dla mnie ważne.
O sposobie tkania Ojo de Dios więcej na moim drugim blogu (zakładka, prawa strona bloga).
Zdjęcia mandali z Internetu.
Źródła:
https://lokietek.dworek.eu/wydarzenia/robimy-indianskie-amulety-warsztaty-2-zycie-rzeczy/
https://colorsofmexico.com/am/ojodedios/
https://www.worldviewart.com/index/ojo-de-dios
https://drivemexicomagazine.com/the-true-meaning-of-the-ojo-de-dios/













